Media

  In de media
  Blog

Laatste tweets

Volg ons op Twitter Volg ons op Linked-In RSS feeds van Teach-In Group Volg ons op Facebook Volg ons op

Totaal aantal blogs: 3
Schrijf een blog
    Vorige 5 blogs    Volgende 5 blogs
Vrijdag 21 Jan 2011 (23:06) - Een twee-eenheid in kwaliteit.


Door: Rob de Gier.



 



Een jaar geleden reed ik met mijn prachtige auto over de wegen naar Zeist. Ik had een afspraak met Maurice Vink, een van de oprichters van Teach-In. De klassieke muziek die ik op had staan ging hand in hand met het vallen van gekleurde herfstbladeren en op de parkeerplaats van Slot Zeist schopte ik het gestorven loof voor me uit, zoals ik dat al deed toen ik nog naar de kleuterschool ging. Een elk jaar terugkerende traditie. Maar vandaag was het toch anders. Sinds lange tijd had ik echt zin in een afspraak met iemand om over onderwijszaken te praten. Als directeur en eigenaar van opleidingbureau Geiertum heb ik in de achterliggende 25 jaar veelvuldig in verschillende fora mijn mening gegeven over het niveau waarop en de staat waarin het middelbaar/voortgezet (beroeps-) onderwijs en hbo zich bevindt. Zelden kwam ik mensen tegen die met een vernieuwende aanpak een bijdrage konden leveren om een halt toe te roepen aan het gestaag dalende niveau waarop leerlingen en studenten na het einde van de studie de werkende maatschappij in wandelden. Tal van oorzaken waren wel bekend, de behoeften veelvuldig in kaart gebracht, de zorgen besproken, maar het ontbrak in mijn ogen aan mensen met een duidelijke visie, met creativiteit en met voldoende onafhankelijkheid om tegen het systeem in te werken aan kwaliteitsverbetering. Er werden tal van plannen gemaakt, maar niet uitgevoerd. Vanuit het onderwijsveld zelf werd een prachtige competentiematrix opgesteld maar ik zag bij veel scholen dat tal van docenten daaraan niet voldeden en dat ze er ook niet aan werden getoetst. Mijn kritiek op het feit dat vooral in het vmbo een grote groep onbevoegden les geeft werd met scepsis ontvangen, want ik kom van “buiten”. Vaak stuitte ik op een gesloten eenheid, dat zich een school noemt en kennis van derden maar mondjesmaat aanneemt. Ik voelde me vaak een roepende in de woestijn en was direct verrast toen ik Teach-In op internet voorbij zag komen. Intuïtief zocht ik onmiddellijk contact en wilde weten of zij in staat waren een bres te slaan in die gesloten eenheid, of ze de hoge lat die ze voor zich zelf hadden neergelegd konden bereiken en of ze daadwerkelijk een kwaliteitsimpuls konden bewerkstelligen. Ze hadden een prijs gekregen, dat is een, maar de achterliggende gedachte wilde ik van de oprichters zelf horen, en dus reed ik met veel zin in die prachtige auto van mij naar Zeist. De ondertitel van mijn bureau is De Kunst van Leren Kijken met een afbeelding van Oliver Hardy. In mijn visie begint elke vorm van goede communicatie met kijken. Interactie (= onderwijs) slaagt bij het beheersen van de kunst van het kijken. Oliver Hardy was de eerste filmacteur die rechtstreeks in de camera keek en daardoor de kijkers van de film direct betrok bij het verhaal. Hij wekte er interesse en betrokkenheid mee. Dat klimaat ontstaat bij de eerste handdruk waarbij men elkaar recht in de ogen kijken. De intuïtie doet de rest. Op het moment dat ik de hand schudde van Maurice Vink wist ik al dat daaruit een mooie werkrelatie kon ontstaan. Joris Mol, zelfde laken en pak. Het gold voor alle teamleden van de Teach-In-Group. Ze zijn in staat om een klimaat te scheppen van laagdrempeligheid, waarin je je thuis voelt en betrokken, waarin interactie plaatsvindt op basis van gelijkwaardigheid. Hierdoor wil je kennis delen en kun je kwaliteit leveren omdat het goed ontvangen wordt. Dat is de kracht van Teach-In, en dat is ook precies de kracht die nodig is om als een organisatie van “buiten” het domein van onderwijs met succes in te stappen en zo te werken aan noodzakelijke verbetering. In Zeist is de basis gelegd van een prachtige samenwerking.Nu zijn we een jaar verder. Weer vallen de herfstbladeren. De auto is dezelfde gebleven. Wat ik in mijn werkverleden vaak heb meegemaakt is dat een club die eenmaal zijn plek heeft veroverd één wordt van het geheel en zich steeds meer conformeert aan de conventies. Ik ga ervan uit dat Teach-In dat niet doet, dat het net als mijn auto dezelfde blijft, dat ze niet te groot wordt en daardoor per definitie aan kwaliteit inboet. Als ze pal blijft staan voor de uitgangspunten waarmee het ooit is begonnen heb ik geen zorgen voor de toekomst, en zie ik de oprichters in de verre toekomst met graagte een goede bal slaan op het speelveld (..) van opleidingen en onderwijs, met op de achtergrond de klanken van klassiek muziek!Rob de Gier is columnist voor Teach-In en op dit moment werkzaam als interim-docent en methode ontwikkelaar Duits in Kampen.










Donderdag 21 Okt 2010 (20:49) - Lezen

Door: Bor ed Reig
 
Zwarte vlekken in een tekst en langzaam lezen. Ze moeten veel meer uren maken dan anderen en het eindresultaat is vaak stukken minder. Maar het zegt niks over hun intelligentie. De zon schijnt op de herfstbladeren die goud gekleurd vallen op de ondergrond van het beukenbos en in die vreugdevolle stemming denk ik aan de dyslectiekinderen waaraan ik les geef. Ze zijn geholpen als ik ze de tekst voordraag en zij mee kunnen lezen. Teksten die zij thuis moeten voorbereiden spreek ik in op hun mobiel. Het kost tijd en energie, maar ik neem die tijd, zoals wel meer docenten dat doen en dwars tegen het systeem in aan kwaliteitsborging werken. Zij zijn die zon in de herfst. Hoe anders is dat in bepaalde geledingen van onderwijsorganisaties waar managers met stropdassen een ander wiel willen uitvinden omdat ze denken dat ze met minder geld en gesjoemel met criteria hun doelen ook kunnen halen? InHolland is zo’n geweldig voorbeeld. De bestuursvoorzitter van die club is een slechte bekende. Een blauwe maandag burgemeester van Leeuwarden, daarvoor een wethouder in Amsterdam die de Noord-Zuid verbinding met misleiding er door heeft gedrukt. Inmiddels is hij alweer voorzitter af. Wat rest is een puinhoop en zwarte gaten, waarin zelfs de grootste analfabeet kan lezen dat het zo niet moet.  De redders zijn zij die de open vlekken vullen met de ware liefde voor die leerlingen die recht hebben op kwaliteit en goed onderwijs. God zij dank is er Teach-in.


Maandag 26 Juni 2006 (10:10) - De weblog is een feit!

Deze weblog houdt je op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen en hier lees je meer over onze ervaringen en inzichten


    Vorige 5 blogs    Volgende 5 blogs
Vestiging Haarlem +31 (0)23 - 52 50 502  -  Vestiging Zeist +31 (0)30 - 69 31 467  -  info@teachingroup.nl